Home  |  Algemeen  |  Wist je dat...  |  Tips  |  Ervaringen  |  Forum  |  Klachten  |  Contact  |  Boeken & films  |  Links  |  Colofon

Kinderen van: Ervaringen

Jongeren

• "Nu heb ik gekozen volledig open kaart te spelen."
• "Ik wil ook geen medelijden of iets dergelijks."
• "Ik ga nog steeds goed om met mijn vader."
• "Ik heb alles aardig een plekje kunnen geven."

Ouders

• "Zij moesten zich naast mij op hun gemak kunnen voelen."

We zijn nog op zoek naar verhalen van andere jongeren. Wil jij jouw verhaal ook vertellen? Laat het ons weten!

 

"Nu heb ik gekozen volledig open kaart te spelen."
Ervaringsverhaal van een 15-jarige jongen

In november 2004 vertelde mijn vader tegen een collega dat hij zich een vrouw voelde. Rond januari 2005 vertelde hij het aan ons tijdens een wandeling, en daarvoor mijn moeder nog.
Nu 3 jaar verder is er een hoop veranderd. Laat mij het uitleggen hoe de hele ervaring voor mij was. Ik werd gevraagd, zoals wij wel vaker deden met het gezin, om een boswandelingetje te maken. Op het moment was ik even iets anders aan het doen en had niet zo'n zin in om mee te gaan, maar later begreep ik waarom.
Ik zei vluchtig dat ik het zou accepteren, maar ik wist eigenlijk niets van het onderwerp transseksualiteit. Mijn vader zou het veranderen van man naar vrouw geleidelijk aanpakken, zodat het voor mij, mijn zusje en mijn moeder en anderen niet een al te grote schok zou zijn. Mijn broertje was nog erg jong, zodat hij het sowieso niet zou bevatten.

In het begin merkte ik dat A. inderdaad langzaamaan probeerde te veranderen. In een jaar tijd is ze begonnen met hormonen en de verandering van kledingstijl. Dat werd uiteindelijk behoorlijk overdreven, elke dag een lange rok, te veel make-up, laarzen, hoge hakken, enzovoorts. Regelmatig was er veel geruzie tussen mijn moeder en mijn vader hierover, maar ook over de kleinste dingetjes al.

Mijn school ging door "de thuissituatie", zoals die term vaak wordt gebruikt bij directies van scholen en instanties, met grote stappen achteruit. Ik zat toendertijd in groep 8 van een openbare Montessori-school, de leukste school van mijn leven. Daarna ging ik naar de VWO brugklas. Ik had er behoorlijk moeite mee, en thuis kwam ik er vaak niet aan toe om de grote hoeveelheden huiswerk te maken. Ik ben toen gezakt naar HAVO/VWO 2, maar daar was het niet veel beter. Het klikte helemaal niet meer in het gezin. Er stond ook nog een verhuizing voor de deur naar een kleiner huis, en een voor mij twee keer kleinere kamer, want financieel liep het ook niet lekker. Mijn vader begon aan de hormoonbehandelingen die geregeld voor spanning zorgden. Zoals velen van jullie wel weten, of misschien nog niet, betekent dat dat de emoties allemaal een tikje extremer worden. Heel vrolijk, heel verdrietig, enzovoort.
Bovengenoemde redenen waren genoeg voor de Jeugdzorg en de Kinderbescherming om zich ermee te bemoeien. Hun hulp is op dit gebied alles behalve vakkundig, wat een hoop problemen opleverde, maar geen oplossingen. Nu anno 2008 is dat net een beetje afgehandeld en achter de rug, gelukkig.

Mijn school ging nog steeds behoorlijk beroerd en ik deed HAVO/VWO 2 over in het jaar 2006-2007. Ik heb die kans gekregen, omdat ze vonden dat ik de kwaliteiten had, maar het thuis niet helemaal voor de wind ging. Gelukkig had ik veel vrienden op school en daarbuiten, waar ik veel steun uit heb gehaald. Ik heb een aantal van mijn goede vrienden verteld over het feit dat mijn vader transseksueel was, mochten zij haar een keer zien, zoals op ouderavonden enzo. Gelukkig ben ik nooit gepest hierom. Voor de rest hield ik het redelijk geheim. Een aanpak die wel werkt, maar ik had mij daar vandaag de dag niet goed bij gevoeld.

Inmiddels is ook de kledingstijl van A. wat minder overdreven geworden, maar emotioneel zijn er de nodige vallen-en-opstaan situaties ontstaan. Aanstaande oktober worden de operaties verwacht, en velen leven mee naar die datum waarop het allemaal achter de rug is.
Ik heb met moeite in Amersfoort een bevordering gekregen naar VMBO 3. Maar we hadden nog geen andere school gevonden, want ik werd met hele vage brieven van de directie half van school getrapt. Het was uiteindelijk dat A. toevallig een grafische school had gevonden, 2 weken voor het einde van het schooljaar. Alles is net op tijd geregeld en met hoge uitzondering heb ik een plek weten te krijgen in het VMBO kaderberoepsgerichte leerweg.

Mijn ouders zijn gescheiden en wonen nu apart. Mijn vader in Den Haag. Ik samen met mijn broertje van 9, mijn zusje van 13 en mijn moeder in Scherpenzeel, 110 km verderop. Gelukkig houd ik van reizen, maar onhandig is het wel.
Ik zit op school in Utrecht, waar ik elke dag heen reis met bus en trein. Ik heb veel nieuwe vrienden gemaakt daar en mijn "adresboek" is de afgelopen 3 jaar bijna geheel veranderd. Ik heb in ieder geval mijn toekomst uitgestippeld. Ik hoop rustig het VMBO af te maken, en dan door te stromen naar een MBO Grafimedia, alwaar nog de nodige keuzes zijn te maken. Mijn huidige school is heel begripvol voor de situatie. Ook al ben ik vaak ziek, want ja, niet iedereen heeft blijkbaar volledige gezondheid. Nu heb ik gekozen volledig open kaart te spelen met mijn school en met mijn klas en iedereen die iets van mij moet. Dat wil zeggen, ik kom volledig uit voor mijn thuissituatie, mijn medische situatie en mijn vader.

Het lijkt niet makkelijk, maar wees er trots op, dan is het een stuk makkelijker. Ik ben heel erg blij dat ik ben gekomen waar ik nu ben. Ook al klinkt dat heel bizar als je van VWO naar VMBO-kader gaat. Wat ik heb geleerd van transseksuele ouders, is dat niet alleen de ouder verandert, maar ook jij zelf.

Tips? Wees uiteraard jezelf, zoek afleiding bij vrienden, school en werk, doe leuke dingen als het mogelijk is, ga naar concerten, zoek een hobby. Maak je huiswerk op school als het thuis niet gaat. Zoek een fallback, een plek waar je heen kan als het elders te heet onder je voeten wordt. Zorg ervoor dat je leven redelijk georganiseerd en stabiel is. Zoek contact met "lotgenoten" of mensen die dezelfde problemen hebben of hebben gehad, als jij hebt. En wees niet bang om hulp te vragen.

[januari 2008]

Terug naar boven